Zou ik God herkennen?

Anne Koopman, student Theologie en werkzaam bij het Studentenpastoraat van Zwolle, vraagt zich af: ‘Zou ik God herkennen?’

Als Jezus in de kribbe ligt, is God opeens heel dichtbij. Hij ligt tussen twee normale mensen, in een stal. Hij is klein en nietig. Zo tastbaar is hij nog niet geweest. We kunnen onszelf in hem herkennen; hij lijkt op ons! Jezus tussen de mensen. God tussen de mensen. De hemel ging open en God werd zichtbaar. Toch blijkt dat niet iedereen God herkent …

Heel wat jaren later lopen twee mannen naar huis. Ze zijn een weekend lang in Jeruzalem geweest. Het was een heftig weekend geweest: de man in wie zij hun hoop hadden gevestigd, was gestorven. Kun je het je voorstellen? Je ziet de toekomst van jouw land en volk in een persoon, maar die persoon leeft niet meer … En wat gebeurt er dan met de toekomst? Verdrietig deelden de Emmaüsgangers hun verhalen met elkaar. En dan komt Jezus bij hen lopen. Maar de mannen herkennen hem niet!

Ze vertellen Jezus wat er dit weekend is gebeurd en wat dat men hen doet. En Jezus? Die hoort het aan en hij reageert met wijsheid. Hij legt uit dat dit moest gebeuren. Hij pakt oude verhalen erbij en al wandelend geeft hij hen onderwijs. De mannen vinden het zo interessant, dat ze Jezus uitnodigen om te blijven eten. Jezus breekt het brood en spreekt een zegen uit en pas dan herkennen de mannen dat het Jezus is!

Ik geloof dat de hemel nog steeds wel eens opengaat. Maar zie ik dat ook? Zou ik Jezus herkennen als hij in een kribbe voor me ligt?

Tijdens mijn theologiestudie deed ik een minor op de kunstacademie. Een nieuwe wereld ging voor mij open. Ik leerde veel over het leven, maar ook over God! Een van mijn docenten vertelde over zijn beeld van God. Hij zag ‘het goddelijke’ als een laag in ons bewustzijn. Maar over deze laag zit ruis, volgens hem. Ruis van bijvoorbeeld haast of ongecontroleerde emotie. Maar als je ervoor open staat, kun je af en toe die goddelijke laag zien! ‘Dan herken je God in je leven!’ zei hij.

God herkennen … De Emmaüsgangers hadden er moeite mee. Maar ik ook. Ik geloof dat de hemel nog steeds wel eens opengaat. Maar zie ik dat ook? Zou ik Jezus herkennen als hij in een kribbe voor me ligt? Zou ik God herkennen als ik hem niet verwacht?

Tijdens de introweek van Zwolle stonden wij van het studentenpastoraat op de Grote Markt. Ik was vermoeid en wilde gewoon heel graag een goed gesprek. Maar het was een pittige avond. Sommige studenten waren al aangeschoten, het was immers 20.00 uur. Andere studenten hadden een grote mond, ze wilden graag hun plekje in de groep verzekeren. En weer anderen waren eerlijk, voor mijn gevoel soms te eerlijk.

Achteraf vraag ik mij af: zat ik te vol met mijn eigen emotie? Zag ik de kribbe over het hoofd? Kon ik God herkennen in deze studenten en heb ik dat gemist?

De Emmaüsgangers hebben uiteindelijk God herkend. Maria geloofde in haar baby als Messias. Een aanmoediging dat God echt te herkennen is. Ik wil hem leren zien in bomen, mensen, verhalen en gevoelens. Want de hemel is open!