Ontmoeting

Het mooie van mijn werk in de gemeente is dat ik met heel veel mensen in gesprek mag. Gesprekken over geloof, hoop en liefde. Over inspiratie of soms ook het gebrek daar aan. Wat mij door de gesprekken heen is opgevallen is dat er velen zijn binnen de gemeente die door de tijd heen langzaam aan hun zicht op God zijn kwijt geraakt. Dingen die jarenlang vanzelfsprekend waren zijn in de afgelopen jaren gaan schuiven. Corona, maar ook de tijdgeest hebben ons beïnvloed. En we zijn daarin zoekende naar structuren en vormen om opnieuw geïnspireerd te raken door geloof.

Het doet mij denken aan de eerste ontmoeting die Jezus heeft na zijn opstanding. ’Toen het donker was’, lezen we in het evangelie, ging Maria van Magdala op bezoek bij het graf van Jezus. Maria heeft veel meegemaakt in haar leven. Een duister verleden, boze krachten en gebeurtenissen hebben haar leven in de greep gehouden. Het maakte haar somber en angstig. Totdat zij Jezus ontmoette. Hij maakte van haar een nieuw mens. En ze bleef bij hem. Tot bij het kruis. En nu is zij er ook. Maria heeft in korte tijd iets groots verloren. Haar Jezus. Wat moet ze beginnen zonder Hem…? Zo staat ze daar bij het graf. De evangelist Johannes schrijft: ‘Toen het donker was’, dat is méér dan alleen een tijdsaanduiding: haar leven is opnieuw donker geworden. De tranen in haar ogen en een hoofd vol zorgen beïnvloeden haar kijk op de toekomst. Hoe moet het nu verder?

Johannes vertelt dat Maria Jezus niet herkent in haar verdriet. Door haar tranen heen denkt zij de tuinman te zien. In een bepaald opzicht heeft Maria gelijk. Jezus is, net als Adam in het Oude Testament een tuinman was, het begin van een nieuwe schepping. Het leven begint opnieuw bij Hem.

Maria ziet na het overlijden van Jezus geen toekomst meer. Er is vertwijfeling in haar leven. Hoe herkenbaar is dat ook niet voor ons? Soms weten we het niet meer. We weten niet waar we God moeten zoeken of vinden. Maar het verhaal vertelt dan over die zachte stem van Jezus die zegt tegen haar: ‘Maria!’. Maria wordt met haar naam aangesproken. Het is Jezus zelf die ons roept bij onze naam. Hij is het die ons weer bij zich roept. Het is mijn hoop en verlangen dat wij allemaal in deze weken worden geroepen richting het Paasfeest. Onze naam mag klinken door God die jou en mij roept zodat wij een ervaring mogen hebben met de Levende. Dat we nieuwe inspiratie en geloof mogen (blijven) vinden. Zodat we met Maria mee mogen zeggen tegen allen om ons heen: ‘Ik heb de Heer gezien!’

Deze meditatie schreef Mark Schippers (kerkelijk werker Gemeenteopbouw), in Klankbord. Klankbord is het contactblad van de Adventskerk en Oosterkerk. Beeld hierboven: Maria van Magdala ontmoet in de bloeiende hof de opgestane Heer. Een schilderij van Peter Paul Rubens.