God incognito – een meditatie

Een joods verhaal gaat over de kleine Levi. Hij speelde eens met zijn vriendjes verstoppertje. Hij verstopte zich goed in het bos. Hij wachtte lang totdat hij doorkreeg dat zijn vriendjes helemaal niet naar hem zochten. Huilend keerde Levi terug naar huis. Daar kwam opa hem tegemoet. ‘Wat is er jongen?’ vroeg opa bezorgd. En Levi antwoordde: ‘Ik had mij verstopt, maar niemand wilde mij zoeken.’ Opa zei met tranen in zijn ogen: ‘Zo is het ook met God. Hij heeft zich verstopt. Hij is verborgen, terwijl Hij zo graag gezocht en gevonden wil worden. Maar wij mensen zoeken Hem niet eens.’

Dit verhaal zwengelt het lastige thema van Gods verborgenheid aan. Waarom merk ik niks van God? Waarom houdt Hij zich verborgen, als ik Hem nodig heb? Deze bittere vragen getuigen van een gekwelde ziel. Ons godsvertrouwen wordt dagelijks op de proef gesteld. In de Bijbel worstelen mensen ook met Gods schijnbare afwezigheid. De waaromvragen zijn niet van de lucht. Lees de klaagpsalmen, lees het boek Job. Zelfs Jezus riep aan het kruis: ‘God, mijn God, waarom hebt U mij verlaten?’ Het lijkt bij het geloofsleven te horen: we stuiten steeds weer op bittere feiten en kwellende vragen. God, waar is Hij? Speelt Hij soms verstoppertje met ons?

Kwellende vragen lijken bij ons geloofsleven te horen

In dezelfde Bijbel horen we evenwel ook van onverwachte godservaringen. God houdt zich inderdaad schuil, totdat Hij verschijnt op verrassende momenten. Vanuit een wolk, in een vuur, in het suizen van de wind, in een wonder, in een gebaar van mededogen. God lijkt
op vakantie te zijn. Hij reist incognito, net zoals Jezus eens onherkenbaar de Emmaüsgangers vergezelde. Zij herkenden Hem pas bij het breken van het brood. En met terugwerkende kracht ontwaarden ze Gods aanwezigheid. Hij was er al die tijd al: Hij was er in zijn vragen, in zijn aandacht, in zijn Schriftuitleg.

Zoeken wij God wel echt? Geven wij onze speurtocht naar de Eeuwige niet te snel op? Zeker, veel vragen blijven. De stilte nodigt uit tot een hernieuwde zoekactie. Kunnen we niet verder kijken? Kunnen we ons hart niet ruimer maken? Zullen we de antennes van onze ziel niet nogmaals afstemmen op de Stem vanuit de Stilte?

Zoeken wij God wel echt?

Wie blijft zoeken, zal niet worden teleurgesteld. Dan blijkt dat onze God incognito ons rakelings nabij is. Vaak in de kleine en gewone dingen. In het ruisen van de wind, in het kloppen van ons hart, in de geboorte van het Christuskind, in mantelzorg en liefde.

Ik moet denken aan wat K.H. Miskotte eens als jonge dominee schreef in het gemeenteblaadje van Kortgene. Hij worstelde ook met Gods verborgenheid. Totdat de bliksem insloeg in zijn ziel. En God zich in hem prentte. Hij schreef: ‘Zijn wonder: de Omgang is, Ik heb u liefgehad … Het regent zegen. Het ligt al in Hem, die leeft en aan mijn ziel het leven geeft.’
Kijk, wie dit ervaart, leeft anders met de Verborgen Aanwezige.

Hans Tissink,
predikant PGZ, Adventskerk-Oosterkerk

Deze meditatie van ds. Hans Tissink verscheen in ons magazine Gaandeweg.