Engelenervaringen: De ziekenhuisengel

De redactie van ons magazine Gaandeweg vroeg mensen naar hun engelenervaring. Het leverde bijzondere, ontroerende en kwetsbare verhalen op. Zoals over deze engel in de nacht:

“Ineens stond ze daar, in het donker. Het was middenin de nacht. Ik lag al een tijdje in het ziekenhuis en kon niet slapen. In mijn hoofd tolden de gedachten rond. Ik lag maar te piekeren wat er in vredesnaam met me aan de hand was. Waarom knapte ik niet op? Waarom konden de artsen niet vinden waardoor ik me zo beroerd bleef voelen? Toen was ze daar. Een jonge verpleegkundige, eigenlijk nog een meisje. Ze zei: ‘Kunt u niet slapen?’ Ze kwam op de rand van mijn bed zitten en vroeg wat me dwars zat. Ik zei dat ik mijn gedachten niet kon ordenen. Dat ik mezelf volkomen kwijt was.

Ze nam rustig de tijd met me te praten en ten slotte vroeg ze me wat ik thuis deed als ik niet kon slapen. Toen ik zei dat ik dan een beker warme melk ging maken, zei ze dat zij dat ook kon doen en dat melk met honing nog beter zou helpen. Nadat ze me de melk had gebracht, wenste ze me welterusten. Kort daarna sliep ik in. De volgende morgen bleek niemand te begrijpen wie degene was geweest die me die nacht zo had gerustgesteld. Op mijn zaal had namelijk een mannelijke verpleegkundige dienst gehad … ‘U moet het gedroomd hebben’. Maar dat kon niet: er stond echt een beker op mijn kastje waarin ik warme melk had gekregen! Het was geen droom geweest. Er had zich een engel over me ontfermd die nacht.”

Tekst: Karin Vrieling
De naam van de geïnterviewde is bekend bij de redactie. 
Het artikel ‘Engelenervaringen’ verscheen in Gaandeweg, u leest het magazine hier.