De kerk is voor mij… een plek waar ik me veilig voel

Carline Meijster (32) gaat graag naar de oecumenische kloostergemeenschap Taizé en wordt daar het meest geraakt door het samen zingen. ‘Door zingen voel ik me verbonden met God en de mensen om mij heen.’ Thuis, in haar Oosterkerk, ervaart ze diezelfde broederschap.

Het samen zingen is niet de enige reden voor Carline om de Oosterkerk te bezoeken. Toen ze negenjaar geleden als student de kerk aan de Bagijnesingel voor de eerste keer binnenstapte, werd ze warm onthaald. “Mensen kwamen meteen op me af en nodigden mij uit voor een gespreksgroep. Ik werd gezien en voelde me direct thuis. Wat wil je nog meer?”

“Ik ben opgegroeid in Westland en ging daar elke zondag met mijn familie naar de kerk. Dat was best een behoudende gemeente. De Oosterkerk is wel anders, maar het voelt voor mij toch vertrouwd. We zingen hier meestal psalmen en gezangen en minder opwekkingsliederen, daar heb ik niet zo veel mee.”

“De Oosterkerk is een plek waar ik me veilig voel en waar ik op zondag stil kan staan bij mijn geloof, want dat schiet er thuis vaak bij in. Niet dat dat erg is trouwens, God is er toch wel. Hij kent me en weet wat er in mij omgaat. Maar de ontmoeting met anderen vind ik ook waardevol. Er zijn veel mensen die komen en gaan, maar de vaste kern is hecht en dat is fijn.”

Ook tijdens donkere periodes in haar leven ondervond Carline steun van haar gemeente. “De betrokkenheid is groot, mensen helpen elkaar. Iemand vroeg mij mee te gaan wandelen. Zoiets simpels, maar er is echt zorg voor de ander.”

Carline is erg actief in de Oosterkerk. Ze neemt deel aan gespreksgroepen, bezorgt post, schenkt koffie, en vanaf dit najaar wordt ze diaken. “Mijn studie Social Work heb ik dan afgerond dus ik heb wat meer tijd. Ik kijk ernaar uit, het sluit aan bij wie ik ben.”

Over de toekomst van haar kerk kan ze zich wel zorgen maken. “De oplossing ligt denk ik niet in het aanpassen van de kerkdiensten, door bijvoorbeeld andere muziek te spelen. Er zijn zoveel kerken in Zwolle, ga vooral heen waar jij je thuis voelt. Net als in Taizé, daar maakt het ook niet uit hoe of wat je gelooft, iedereen is welkom. Het gaat om zorgen voor elkaar en de wereld waarin we leven. Dat is het belangrijkste en niet hoe het hoort, ik ben allergisch voor dogma’s.”